Gorzkie Żale






: Scholka dziecięca; E R M; Liturgiczna służba ołtarza
: Fraternia san Damiano; JP II; Katechumenat; Z H R; DA "Antoni"
: "Muminki"; Żywy Różaniec; Duszpasterstwo Pogodnej Jesieni; Wspólnota Krwi Chrystusa; Franciszkański Zakon Świeckich; Wspólnota Miłosierdzia Bożego; Krąg Przyjaciół Prymasa Tysiąclecia; Katecheza dla Dorosłych; Szafarze Komunii Świętej; Wspólnota Arka; Wspólnota Duży Dom; Kościół Domowy Ruchu Światło-Życie; Franciszkańska Wspólnota Małżeństw; Duszp. Katolików j.niemieckiego; Wspólnota "Betesda"
: "Basilica Cantans"; Duszpasterstwo pielgrzymkowe; Akcja Katolicka; Kuchnia charytatywna; "Tobiaszki"; Hospicjum "Samarytanin"; Domowe odwiedziny chorych; Kapelanie szpitalne; Duchowa adopcja dziecka poczętego; S.Kapucynki Tercjarki od Św.Rodziny; Kalwaria Karłowicka; Fundacja Dortmundzko-Wrocławska; Poradnie

Jezus Frasobliwy

rzez cały czas Wielkiego Postu odprawia się we wszystkich kościołach w Polsce, w niedzielę po południu, tak zwaną Pasję czyli "Gorzkie Żale". Pasją nazywa się to wielkopostne nabożeństwo od łacińskiego słowa passio, tj. ból, cierpienie, męka. Polega ono bowiem na śpiewaniu smutnych i żałosnych hymnów, pieśni opiewających w prostych a rzewnych słowach gorzkiej męki i śmierci Pana Jezusa. Mają one pobudzić do współczucia i miłości dla tak ciężko cierpiącego Zbawiciela, a zarazem do żalu i skruchy serdecznej za grzechy, jako właściwej przyczyny męki i śmierci Chrystusa. Nazwa tego nabożeństwa "Gorzkich Żalów" pochodzi od pierwszych słów, które rozpoczynają owe rzewne pieśni.

Gorzkie żale to typowo polskie nabożeństwo. Powstało ono na przełomie XVII i XVIII wieku pod wpływem kwiecistej pobożności baroku. Nabożeństwo to jest związane z Bractwem św. Rocha, działającym przy kościele p.w. św. Krzyża w Warszawie, gdzie zresztą po raz pierwszy zostało odprawione w 1698 roku. Oczywiście, że zmieniało się aż do osiągnięcia tego kształtu, który dzisiaj znamy. Szybko zyskało ono uznanie wiernych. Wieść o nowym nabożeństwie lotem błyskawicy obiegła Biczowanie cały kraj. Zaaprobowały je lokalne władze kościelne, jak też i Stolica Apostolska, która uczestnictwo w tym nabożeństwie ubogaciła możliwością zyskania odpustu cząstkowego lub zupełnego. Nic więc dziwnego, że wkrótce od powstania tego nabożeństwa pasyjnego Gorzkie żale śpiewano w całej naszej ojczyźnie, a od połowy XIX w. także w skupiskach polonijnych na emigracji. Dokonano też przekładów na języki: litewski, francuski, niemiecki, angielski i in.

Znajdźmy także i my czas, by uczestniczyć w tym nabożeństwie, aby w dzisiejszym, pełnym zawirowań świecie, chcącym odciągnąć człowieka wierzącego od Chrystusa, budować swoje życie na mocy Bożej. Rozważając mękę Chrystusa, będziemy kształtować postawę pokuty w swym życiu i coraz bardziej wzrastać w wymiarze religijno-moralnym.

Człowiek bez Boga zaczyna się w życiu gubić, dlatego otwórzmy się na działanie Boże w czasie wielkopostnych nabożeństw pokutnych, a szczególnie tych, które ukazują nam mękę Chrystusa, który został "zdruzgotany za nasze winy" (Iz 53,5).