Pierwsi chrześcijanie otaczali głęboką czcią miejsca związane z męką Zbawiciela.
Kolejne pokolenia wyznawców Chrystusa kontynuowały pielgrzymki do tych miejsc, a
największym szacunkiem otaczano Grób Pański i Golgotę. W czasach krucjat
(XI-XIII w.) nastąpiło ożywienie nabożeństwa do męki Pańskiej.
W 1220 r. św.
Franciszek z Asyżu pielgrzymował do Ziemi Świętej, przypuszczalnie modlił się,
przechodząc jerozolimską "Via Dolorosa". Franciszkanie, którzy nieprzerwanie od
XIII w. są kustoszami miejsc uświęconych życiem i męką Zbawiciela, nabożeństwo
drogi krzyżowej rozpowszechnili w Kościele zachodnim.
Mniej więcej 800-900 lat
temu na zachodzie Europy, a nieco później u nas, pobożność chrześcijan zaczęła
się zmieniać. Dawniej więcej mówiono o potędze Boga, nawet jeśli przedstawiano
Go na krzyżu, to nie cierpiącego, lecz triumfującego.
Nabożeństwo "upadków Jezusa"

Wielkim przeżyciem dla Europejczyków okazało się poznanie miejsc
Męki Pańskiej podczas wypraw krzyżowych. Dwa posługujące ludziom w
miastach nowo powstałe zakony – franciszkanie i dominikanie, zaczęli
wówczas organizować tzw. nabożeństwa upadków Jezusa. Kiedy
franciszkanie przejęli
opiekę nad sanktuariami jerozolimskimi rozwinął się kult "dróg", czyli przejścia
Chrystusa z pretorium Piłata, gdzie zapadł wyrok, na Golgotę, gdzie został
wykonany. Z połączenia tych dwóch nabożeństw powstały stacje Drogi Krzyżowej.
Odwiedzanie Ziemi Świętej przez wielu pielgrzymów sprawiało, że po powrocie do
domu starali się o stworzenie namiastki Jerozolimy, by łatwiej odczuć to, co
przeżywali w miejscu Męki Zbawiciela. Począwszy od XV wieku w całej Europie
wznoszono więc budowle przypominające jerozolimskie. Zespoły tych budowli
zaczęto nazywać kalwariami. Pierwsza Kalwaria powstała w latach 1405-1420 w
południowej Hiszpanii. Założył ją dominikanin, bł. Alvaro z Kordowy w górach
Sierra Morena. W Polsce najbardziej znana jest Kalwaria Zebrzydowska. Znana jest
także kalwaria na Górze św. Anny. W kotlinie kłodzkiej znane jest
Sanktuarium i kalwaria
Wambierzycka. O Wambierzycach do dziś mówi się jako o Śląskiej Jerozolimie.
Początkowo liczba stacji Drogi
Krzyżowej pozostawała nie ustalona – było ich 7, 9, 12, 18 itd.; różnie lokowano
też punkt wyjścia nabożeństwa (Wieczernik, Ogrójec, pałac Piłata). W obecnej
postaci Droga Krzyżowa została ukształtowana w XVIII wieku.
Nabożeństwo Drogi
Krzyżowej jest nabożeństwem pokutnym. Jest jednym ze sposobów rozważania i
przeżywania Męki Pana Jezusa, a polega ono na symbolicznym odtworzeniu drogi
jaką przebył Pan Jezus od chwili skazania Go na śmierć przez Poncjusza Piłata,
poprzez mękę na Golgocie, aż do złożenia Jego ciała do grobu.
Męka Chrystusa
była przez wielki inspiracją dla wielu artystów, którzy przez obraz, ikonę,
rzeźbę a także film (Pasja – Mela Gibsona) starali się pokazać jak wiele musiał
wycierpieć Chrystus dla naszego zbawienia.

"On się obarczył naszym
cierpieniem, On dźwigał nasze boleści, a myśmy Go za skazańca uznali,
chłostanego przez Boga i zdeptanego. Lecz On był przebity za nasze grzechy,
zdruzgotany za nasze winy.
Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach
jest nasze zdrowie". (Iz 53,4-5)
Za odprawienie Drogi Krzyżowej można zyskać Odpust
Zupełny. Czym jest i jakie warunki trzeba spełnić
by go zyskać, można
się dowiedzieć tutaj